در کدام دادگاه تو محکوم میشوم وقتی برای دفاع از خود حضور ندارم و تو تمام درها را به رویم بسته ای در آتش کدام کینه میسوزم وقتی هیچگاه جایت را در قلبم با کسی عوض نکرده ام تو مرا به بیرون از قلب خود سقوط میدهی و من جز سکوتی که تو خاستار آنی هیچ چاره ای ندارم تو گفتی بروم و من گرچه برایم سخت است رفتم میخواهی راحتتر شوی خاطرات را پاک نکن بگو بمیر تا بمیرم

نه تو از ذهن من پاک میشوی نه من از ذهن تو

پاک کنت را غلاف کن

مرا هم که پاک کنی خاطراتم میماند

نمیدانم چه کردم که به فکر افتادی همه ی خاطراتمان را پاک کنی

ولی این را بدان تا ابد دوستت دارم

مینویسی: "رفیق ماندگار باش نه یادگار" تمام جمله ات ایراد دارد رفیق ها یکدیگر را دوست دارند اما تو دوستم نداشتی رفیق برای ماندن بهانه میخواهد اما دریغ از بهانه ای کوچک که برایم بسازی همه ی بهانه هایت برای رفتن بود و نترس وقتی میگویی در دلت جایی ندارم یعنی خیلی زود فراموشم میکنی یعنی حتی یادگار هم نخواهم شد

جمله هایش همان ها که مینویسد همان ها که خواهد نوشت چه فرقی میکند بنویسد دوستت دارم یا بنویسد دوستت ندارم آری چه فرقی میکند برای او من که وجود ندارم این من هستم که باید توهم اینکه جمله هایش برای من است را کنار بگذارم خودش بارها گفته بود: مخاطبش من نیستم